Φαρυγγοαμυγδαλίτιδα απο πυογόνο στρεπτόκοκκο.

Η φαρυγγοαμυγδαλίτιδα απο πυογόνο στρεπτόκοκκο GAS ,αποτελεί την πιο συχνή αιτία συνταγογράφησης αντιβιοτικών στον γενικό παιδιατρικό πληθυσμό.

Σε 1312 κλινικά στελέχη GAS που απομονώθηκαν παρουσίασαν ευαισθησία 100% σην πενικιλλίνη και κεφαλοσπορίνες β΄γενιάς ενώ στις μακρολίδες παρουσίασε ανθεκτικότητα 13% μέσο όρο.

Συμπέρασμα:Φάρμακο εκλογής έναντι του στρεπτόκοκκου παραμένει η πενικιλλίνη ενώ εναλλακτικά θα πρέπει να προτιμούνται οι κεφαλοσπορίνες. Η ανθεκτικότητα στις μακρολίδες , μπορεί να συσχετίζεται και με την κατάχρηση που γίνεται στην συνταγογράφηση τα τελευταία χρόνια.

Αντοχή μή ευαίσθητων στην πενικιλλίνη στελεχών πνευμονιοκόκκου απο αναπνευστικές λοιμώξεις σε άλλα β-λακταμικά αντιβιοτικά.

Μελετήθηκαν 138 στελέχη S.Pneumoniae που απομονώθηκαν απο ωτικά υγρά παιδιών με οξεία μέση ωτίτιδα και απο βρογχικές εκπλύσεις παιδιών με πνευμονία.

Η αντοχή των μη ευαίσθητων στην πενικιλλίνη στελεχών S.pneumoniae στις υπόλοιπες β-λακτάμες είχε ως εξής:κεφεπίμη 2%, αμοξυκιλλίνη 6,2%, μεροπενέμη 25%, κεφπροζίλη 60,4%, ιμιπενέμη 68,7%, κεφουροξίμη 83,3%, κεφακλόρη 93,7%.

Συμπέρασμα: μεταξύ των απο του στόματος χορηγούμενων β-λακταμικών αντιβιοτικών η αμοξυκιλλίνη παραμένει η πιο αποτελεσματική β-λακτάμη στις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού.

Παιδική κακοποίηση και Ενημέρωση.

Η κακοποίηση των παιδιών είναι μια πραγματικότητα που δυστυχώς αυξάνει ανησυχητικά τα τελευταία χρόνια. Οι αιτίες πολλές και ποικίλες. Ο Ιατρός λοιπόν που εξετάζει ένα παιδί με μυοσκελετικό τραύμα έχει υποχρέωση να αναγνωρίσει και να συμβάλει στην προστασία του παιδιού. Πόσο έτοιμοι όμως είμαστε για την σωστή και έγκαιρη διάγνωση ενός κακοποιημένου παιδιού? Στο Λονδίνο έγινε μια μελέτη με Παιδιάτρους που δουλεύουν σε Νοσοκομεία. Πήραν 32 Ιατρούς και τους έθεσαν ένα ερωτηματολόγιο την πρώτη χρονιά απασχόλησης τους (FY1) και το ίδιο ,την δεύτερη χρονιά εργασίας τους (FY2). Τα αποτελέσματα:

• Μόνο το 9% από τους FY1 θεωρούσαν ικανό τον εαυτό τους να αναγνωρίσουν ένα κακοποιημένο παιδί μέσα από την κλινική εξέταση, το οικογενειακό ιστορικό και τα ακτινογραφικά ευρήματα ενώ από τους FY2 το 45%, και από αυτούς μόνο το 25% θα εμπλεκόταν σε μια διαδικασία καταγγελίας.


• Μόνο το 20% και στις δύο ομάδες ήταν ενημερωμένοι για τις κατευθυντήριες οδηγίες ως προς την αναγνώριση παιδιών με πιθανή κακοποίηση. (When to suspect child maltreatment; july 2009).

Είναι λοιπόν κατανοητό η ανάγκη για εντατική ενημέρωση του Ιατρικού προσωπικού ως προς την αναγνώριση ενός κακοποιημένου παιδιού και κατόπιν την δημιουργία ενός νομικού πλαισίου που θα διευκολύνει και θα προωθεί την προστασία του παιδιού και των δικαιωμάτων του.

Υποτροπιάζοντες ουρολοιμώξεις.

Αυτό που απασχολεί τους γονείς παιδιών με υποτροπιάζοντα επεισόδια ουρολοίμωξης είναι ποιά εξέταση θα μπορούσε να θέσει άμεσα την διάγνωση ώστε να προσδιοριστεί άμεσα και η θεραπεία.
Όλες οι μελέτες δείχνουν οτι δεν μπορεί μόνο ΜΙΑ εξέταση να θέσει ακριβής διάγνωση.
Η μελέτη αφορά 447 παιδιά διαφορετικών ηλικίων ,GroupI:<1y GroupII:1-5y GroupIII:7-12y, διάρκειας 17 χρόνων, όπου διαπιστώθηκαν τα παρακάτω συμπεράσματα.

	Group I	Group II	Group III
Φυσιολογικά αποτελέσματα	22	31	19
VUR (vesicoureteric reflux)	93	59	46
VUR+UB(vesicoureteric reflux+unstable bladder)	39	48	14
UB (unstable bladder)	30	34	13

Οπότε απο την μελέτη διαπιστώθηκε οτι στο μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών με υποτροπιάζοντα επεισόδια ουρολοιμώξεων υπάρχει Κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση (VUR), 67%, με μεγαλύτερο το ποσοστό στα βρέφη, ενώ στο 40% διαπιστώθηκε διαταραχή στην κένωση της κύστης , κυρίως στην ηλικία 1-6 χρονών.

Αρα σε ένα παιδί με υποτροπιάζοντα επεισόδια ουρολοίμωξης οι γονείς δεν πρέπει να αρκεστούν σε ένα υπερηχογράφημμα νεφρών. ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ κυστεοουρηθρογραφία (ΚΟΓ) καθώς και πιθανόν έλεγχο με video-urodynamics (VUD), που προσφέρει ασφαλή διάγνωση σε διαταραχές στην κένωση της ουροδόχου κύστης.

Μιλήστε με τον Ιατρό σας.

Άρνηση Εμβολιασμού-Στάση Ιατρών

Το τελευταίο καιρό όλο και περισσότεροι γονείς έχουν μια αρνητική στάση απέναντι στον τακτικό εμβολιασμό των παιδιών. Προσωπικά πιστεύω ότι πρόκειται για ανακριβής ενημέρωση με στοιχεία υποκειμενικού εγωισμού. Αλλά ας δούμε τι πιστεύουν και πως χειρίζονται το θέμα και οι άλλοι συνάδελφοι μέσα από μία μελέτη που παρουσιάστηκε στο παγκόσμιο συνέδριο.
Στάση των Ιατρών απέναντι στην άρνηση των γονέων για εμβολιασμό του παιδιού:
1.Απαίτηση για υπογεγραμμένη δήλωση του γονέα για την άρνηση του. Το 62% των ιατρών.
2.Αποδοχή να μην εμβολιάσουν το παιδί. Το 64% των συναδέλφων.
3.Άρνηση να παρακολουθήσουν ένα παιδί χωρίς τον βασικό εμβολιασμό. Μόνο το 15%.

Οι 3 βασικότερες εκφράσεις που καθησυχάζουν τους γονείς με ανησυχία για τον εμβολιασμό του παιδιού τους:
1.Ο Εμβολιασμός είναι πιο ασφαλής από την ίδια την ασθένεια.
2.Η εμπειρία του ιατρού απέναντι στην ασφάλεια του εμβολίου ως εγγύηση.
3.Η βεβαίωση ότι ο ιατρός έχει εμβολιάσει τα παιδιά του.

Ποια στάση συστήνουν οι Ιατροί για καθησυχάσμό απέναντι στους γονείς με άρνηση του εμβολιασμού?
1.Σοβαρή και υπεύθυνη στάση στις απαντήσεις .
2.Προσπάθεια να αποκτήσουν την εμπιστοσύνη του γονέα.
3.Η βεβαίωση ότι η ανησυχία των γονέων για τον εμβολιασμό είναι υπεύθυνη στάση.

Συνέπειες στην ιατρική πράξη:

1.Δυσφορία στον Ιατρό για γονείς με άρνηση στον εμβολιασμό. (35%)

2.Αίσθημα αμφισβήτησης στον Ιατρό για την ιατρική του κρίση και ικανότητα. (33%)

3.Σκέψεις για άρνηση εμβολιασμού ώστε να έχουν ήσυχο το κεφάλι τους. (4%)

Πόσο χρόνο αφιερώνουν οι Ιατροί σε νέους γονείς για το θέμα του εμβολιασμού?

• 50% < 4min
  
• 41% < 5-9min
  
• 9% > 10 min

Πόσο χρόνο αφιερώνουν οι Ιατροί σε γονείς που ανησυχούν για τον εμβολιασμό?

• 4% < 4min
  
• 37% < 5-9 min
  
• 60% > 10 min

Συμπερασματικά: το θέμα της άρνησης του εμβολιασμού ξεκινάει να επηρεάζει και την ποιότητα παροχής ιατρικών υπηρεσιών. Οι Μελέτες συνεχίζονται το ίδιο και η ...ζωή!

Εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.Επίδα και Προβληματισμοί.

Ελπίδα:

• Προστατεύει απέναντι στους 4 τύπους του Ιού HPV, που αποτελούν το 70% των αιτιών για καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και έμμεσα περιορίζει τους θανάτους.
  
• Τα πρώτα αποτελέσματα δείχνουν οτι μειώνει και τα ποσοστά καρκίνου του πρωκτού, αιδοίου, κόλπου και του πέους(?).
  
• Χωρίς σημαντικές (?) παρενέργειες.
  
• Έχει γίνει αποδεχτό απο όλες τις παιδιατρικές ακαδημίες και σχολές του κόσμου.
  
• Εφαρμόζετε στην Αμερική, Αγγλία, Γερμανία, Καναδά, Ελλάδα, Γαλλία, Νορβηγία, Αυστραλία, χωρίς παρενέργεις και με πολύ ενθαρυντικά τα πρώτα αποτελέσματα.

Ιατρικοί Προβληματισμοί :

• Δεν προστατεύει ακόμα απο όλους τους τύπους που προκαλούν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.
  
• Δεν αντιμετωπίσζει τον HPV αλλά προστατεύει απο αυτόν, οπότε είναι λιγότερο χρήσιμο σε γυναίκες που είναι σεξουαλικά ενεργείς.
  
• Δεν αναιρεί την ανάγκη για το PapTest.
  
• Θα πρέπει να γίνεται και στα αγόρια?
  
• Τα πρώτα αποτελέσματα θα είναι ολοκληρωμένα και αξιόπιστα σε 20 χρόνια.
  
  

Ανησυχίες γονέων:

• Μήπως η προτεινόμενη ηλικία των 12 χρονών είναι πολύ μικρή και οδηγήσει τα παιδιά σε νωρίτερη σεξουαλική επαφή?
  
• Μήπως είναι πολλά τα υπάρχοντα εμβόλια?
  
• Είναι δύσκολα σε αυτή την ηλικία για να τηρήσουν το υπάρχον πρόγραμμα με 3 εμβολιασμούς σε 6 μήνες.
  

Αυτά και άλλα συζητήθηκαν, με την Ιατρική κοινή γνώμη να είναι ελαφρώς ενθαρυντική στην ερώτηση αν πρέπει να εμβολιάσει κάποιος το παιδί του.

Η θρασύτητα της Συνήθειας

Ως ελεύθερος επαγγελματίας Ιατρός σε επαρχιακή πόλη της Ελλάδας, και οριοθετώ ως ελεύθερο επαγγελματία αυτόν που δεν του στέλνει πελάτες το κράτος, δηλαδή εκτός ΕΣΥ, ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, καθώς και στο σύνολο τους οι ελεύθεροι επαγγελματίες συνάδελφοι συμφωνούν με τον νόμο της ενοποίησης των ταμείων. Από την συμμετοχή μου στο συμβούλιο του Ιατρικού συλλόγου ,όπου δεν υπήρχε απαρτία, οι συμμετοχή των ελεύθερων επαγγελματιών, βλέπε ορισμό παραπάνω, ήταν…..3!!. Άρα σε καμία περίπτωση οι Ιατρικοί σύλλογοι δεν εκπροσωπούν την άποψη μας.
Ποιο είναι λοιπόν το θέμα, το πρόβλημα θα έλεγα καλύτερα. Είναι η προσπάθεια του κράτους να επέμβει στους κρατικοδίαιτους συναδέλφους που τόσα χρόνια έχουν μάθει να τους γεμίζει τα ιατρεία τους. Για ποιο καθεστώς όμως μιλάμε:
1) Πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Οι ασφαλιζόμενοι του Δημοσίου μπορούν με το συνταγολόγιο τους να κατευθυνθούν σε οποιοδήποτε ιατρείο επιθυμούν σε αντίθεση με τους ασφαλιζόμενους του ΙΚΑ και ΟΑΕΕ όπου το κράτος τους καθοδηγεί.
2) Η συνήθεια της σιγουριάς. Όλοι αυτοί οι συνάδελφοι έχουν κοπιάσει μέσω μη ιατρικών ικανοτήτων και διεκδικήσαν τον διορισμό τους με απώτερο σκοπό τον σίγουρο πελάτη στο εξωτερικό Ιατρείο τους. Οι συνάδελφοι του ΙΚΑ με κανονική πληρωμή από τους ασφαλιζόμενους που εκπροσωπούν, ενώ οι συνάδελφοι του ΟΑΕΕ πληρώνονταν σε ώρες εκτός του 4ώρου που έχουν παρέχει στους ασφαλιζομένους τους.
3) Ο Νέος Ιατρός, Ελεύθερος Επαγγελματίας, μετά από 6 χρόνια σπουδές , το λιγότερο 4 χρόνια αναμονή και 4 χρόνια ειδικότητα , βγαίνει στην ελεύθερη αγορά όπου τον πληροφορούν ότι δεν μπορεί να γράψει φάρμακα ή εμβόλια σε ασθενείς του ΙΚΑ γιατί είναι πελάτες άλλου συναδέλφου , δεν μπορεί να γράψει φάρμακα ή εμβόλια σε ασφαλιζόμενους του ΟΑΕΕ γιατί είναι πελάτες άλλου Ιατρού, ενώ η κακόμοιρη σύμβαση του με το Δημόσιο έχει να τον πληρώσει 13 μήνες. Ποιος ρωτάει αυτόν τον Νέο Ιατρό πώς πληρώνει το ενοίκιο του. Κανένας. Είναι κάτι εκτός αρμοδιότητας του Ιατρικού Συλλόγου.
Τι προσπαθούν τώρα οι διορισμένοι συνάδελφοι να πετύχουν:
1) Να μην τους φύγουν οι πελάτες, αφού τώρα οι ασθενείς θα πηγαίνουν εκεί που θέλουν και όχι εκεί που τους στέλνουν. Άρα θα δουλεύει ο ικανός Ιατρός, γεγονός που αποτελεί την μεγαλύτερη τρομοκρατική πράξη σε μια κοινωνία όπου η Ικανότητα στην πλειονότητα της …τουλάχιστον, θα έλεγα, πάσχει.
2) Όχι οι Νέοι Ιατροί στο παιχνίδι της ελεύθερη αγοράς. Είναι κοινό μυστικό πλέον ότι οι Συνάδελφοι που τελειώνουν σήμερα την ειδικότητα τους, υπερτερούν σε γνώση. Βέβαια η εμπειρία υπερτερεί της γνώσης στο θέμα της αντιμετώπισης ,όχι όμως και στην διάγνωση. Είναι εξίσου γνωστό ότι ο παλαιότερος Ιατρός κάποια στιγμή αν δεν το έχεις ως εμπειρία δεν το έχεις, πλέον, και ως γνώση. Αυτό ισχύει για όλους μας. Οπότε ο ανταγωνισμός απέναντι σε νεότερους Ιατρούς δεν είναι και τόσο άνισος όσο θα ήθελαν οι παλαιότεροι να νομίζουν.
3) Την ασφάλεια του Δημοσίου Υπαλλήλου. Πληρώνονται μηνιαίως , τους πληρώνουν την ασφάλεια τους και οι ασφαλιζόμενοι πληρώνουν με μετρητά. Οπότε γνωρίζουν από την αρχή του μήνα ότι μπορούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους ,ενώ τα έσοδα από το Δημόσιο είναι για αυτούς κάτι σαν δώρο. Οπότε εύκολα διαπιστώνουμε γιατί δεν υπάρχει καμία κινητοποίηση από τον Ιατρικό σύλλογο τόσα χρόνια για αυτήν την τεράστια αναμονή στην πληρωμή του Δημοσίου αλλά και ποιους πραγματικά αντιπροσωπεύουν οι αποφάσεις και οι πράξεις του Ιατρικού συλλόγου.
Σε τι διαφωνούμε και σε τι συμφωνούμε εμείς οι Ελεύθεροι Επαγγελματίες:
1) Να ανοίξει επιτέλους το επάγγελμα μας και να μπορεί ο κάθε ασφαλιζόμενος να εξυπηρετείτε από όποιον Ιατρό θέλει. Όσο λογικό και να ακούγετε ΠΟΤΕ σε αυτήν την χώρα δεν προτάθηκε ως άποψη από τον ίδιο τον Ιατρικό σύλλογο.
2) Να απελευθερωθεί η συνταγογράφηση ,ΝΑΙ με ηλεκτρονικό τρόπο ,ώστε πλέον να μην υπάρχουν δύο κατηγορίες Ιατρών. Αυτοί που το κράτος εξυπηρετεί και αυτούς που το κράτος χρησιμοποιεί για να γλιτώνει λεφτά από τα ταμεία βάζοντας τους ασφαλιζομένους να πληρώνουν από την τσέπη τους όταν τους προτιμούν.
3) Αξιοπρέπεια στο επάγγελμα. Να μάθει πλέον ο κόσμος ότι για μια επίσκεψη του Δημοσίου ο Ιατρός πληρώνετε 15,65 ευρώ μετά από 12-14 μήνες οπότε αν αφαιρεθεί και ο πληθωρισμός μένουν 14,66 ευρώ. Ενώ η δεύτερη επίσκεψη μέσα στον μήνα, για νέα ασθένεια του ίδιου παιδιού χρεώνετε 7,7 ευρώ. Ο Ιατρός του ΟΑΕΕ παίρνει 400 ευρώ για όλο τον μήνα με μικρή αύξηση αν βλέπει τους περισσότερους της περιοχής του. Να επισημάνω ότι οι συνάδελφοι που έχουν διοριστεί στον ΟΑΕΕ θεωρούνται προνομιούχοι…!??. Επιτέλους να πληρωνόμαστε με βάση τον αριθμό των ασθενών μας. Τρόποι να γίνει αυτό χωρίς να πληγούν οι ασφαλιζόμενοι πολλοί, αλλά δεν είναι του παρόντος, ίσως στο επόμενο άρθρο αφού δούμε τις διατάξεις που θα ακολουθήσουν.
Κανένας Ιατρικός σύλλογος δεν αποφάσισε απεργία με απαρτία. Καμία άποψη από αυτές που ακούγονται στα ΜΜΕ δεν εκφράζουν τους ελεύθερους επαγγελματίες, βλέπε ορισμό στην αρχή. Μπήκαν στις θέσεις τους, έκλεισαν τις πόρτες και τώρα μας φωνάζουν από μέσα να τους βοηθήσουμε. ΟΧΙ, ακόμα και να κινδυνεύουμε να γίνουμε οι Ιατροί των 800 ευρώ υπάρχει πολύ μεγαλύτερη αξιοπρέπεια σε αυτήν την εκδοχή από την υπάρχουσα πραγματικότητα.
Σας Ευχαριστώ και επιφυλάσσομαι για ανάκληση των απόψεων μου όταν ακούσω κάτι σωστότερο ή λογικότερο.
Οικονομόπουλος Θεόδωρος-Παιδιάτρος.

Το θράσος της συνήθειας

Οι ιατροί του ΙΚΑ που τόσο καιρό αδιαφορούν αλλα και το χειρότερο υπονομεύουν την ανάπτυξη και εξέλιξη των νέων ιατρών που δεν εχουν ΤΑΜΕΙΟ να τους γεμίζει το ιατρειο, προσπαθούν να επιβάλλουν μέσα Απο τα όργανα του συλλόγου που αυτοί διοικούν, να αρνηθούμε την παροχή υπηρεσιών Υγείας στους ασφαλιζομένους του ΙΚΑ για ...το Καλό ......τους!!!! Κανένας Ιατρος ελεύθερος επαγγελματίας χωρίς ταμείο IKA ή ΟΑΕΕ, δεν είναι ενάντια στην εννοποιησης των Ταμειων . Ναι στην διευκρινηση του τροπου αποπληρωμής των ιατρικών υπηρεσιών . Βλέπε ΟΠΑΔ -13 μήνες να μας πληρώσει . Τέλος σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Μην ακούτε για αποφάσεις των ιατρικών συλλόγων. Σε κανέναν συλλογο στην Ελλάδα δεν υπάρχει απαρτία και η συμμετοχή αφορά συναδέλφους διορισμένους που πασχίζουν να διατηρήσουν το υπάρχων κάθεστως. Ελευθερια στους πολίτες κάθε κατηγορίας .

Αυριο όλοι εξετάζουμε ασθενείς του ΙΚΑ δωρεάν . Καλό αγώνα σε όλους εύχομαι αλλα να γνωριζει ο κοσμος ότι δεν μάχομαστε όλοι για τον ίδιο λόγο. Ευχαριστω.

ΟΠΑΔ Δηλώσεις

Παραθέτω ένα πρόγραμμα καταγραφής των επισκέψεων για ασθενείς του Δημοσίου στο Ιατρείο, με δυνατότητα εκτύπωσεις στην μορφή που ζητάει ο ΟΠΑΔ. Διευκολύνει την παρακολούθηση και ελαχιστοποιεί τον χρόνο κατραγραφής των επισκέψεων.

1)Δυνατότητα αναζήτησης με το ΕΜΑΔ.

2)Δυνατότητα αναζήτησης με το Ονοματεπώνυμο.

3)Δυνατότητα καταγραφής πολλαπλών επισκέψεων για έναν ασθενή.

4)Εκτύπωση των στοιχείων με την επίσημη μορφή εγγράφων που ζητάει ο ΟΠΑΔ.

5)Αρχείο δημιουργημένο στην Access.

Μπορείτε να κατεβάσετε το αρχείο απο ΕΔΩ.

Να Ευχαριστήσω τον Συνάδελφο Κο Χουλιάρα για την καταλυτική του συμβολή  στην επίλυση όλων των προβλημάτων κατα την δημιουργία του προγράμματος. 

Επιγενετικοί μηχανισμοί.

Πώς γίνεται το ένα από τα ολόιδια δίδυμα να αναπτύσσει ασθένειες που δεν αγγίζουν το άλλο; Οι επιγενετικές αλλαγές του DNA αποτελούν τώρα ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα ερευνητικά πεδία.
Οι επιγενετικοί μηχανισμοί είναι κληρονομήσιμοι, αλλά σε αντίθεση με τη γενετική πληροφορία είναι αναστρέψιμοι, προσφέροντας τη δυνατότητα θεραπευτικής παρέμβασης. Τροποποιούνται από διάφορους περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως για παράδειγμα η διατροφή, οι ενδοκρινικοί διαταράκτες, τα στρεσογόνα ερεθίσματα, αλλάζοντας την επιγενετική κατάσταση του οργανισμού. Αποτελούν το συνδετικό κρίκο μεταξύ γονιδιώματος και περιβάλλοντος.
Η δυσλειτουργία των πολύπλοκων και αλληλένδετων επιγενετικών μηχανισμών μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη σύνθετων νοσημάτων, δηλαδή παθολογικών καταστάσεων που προκαλούνται από το συνδυασμό επιγενετικών, γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων και που δεν ακολουθούν τη Μενδέλεια ή μονογονιδιακή κληρονομικότητα. Διαταραχές των επιγενετικών μηχανισμών σχετίζονται με :
• την καρκινογένεση
• νευροαναπτυξιακές και ψυχιατρικές διαταραχές
-Σύνδρομο Rett
-Σύνδρομο του εύθραυστου Χ
-Διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού
• νοσήματα του ανοσοποιητικού συστήματος
• παιδιατρικά σύνδρομα
-Σύνδρομο Prader –Willi
-Σύνδρομο Angelman
-Σύνδρομο beckwith-Weideman
-Σύνδρομο Silver-Russell
τα οποία οφείλονται κυρίως σε δυσλειτουργία της γονιδιακής αποτύπωσης.
Η ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης από τους επιγενετικούς μηχανισμούς χωρίς την αλλαγή της ακολουθίας του DNA έχει ιδιαίτερη σημασία στη διαφοροποίηση και ανάπτυξη του οργανισμού, στη λειτουργία του εγκεφάλου, όπως και στην παθοφυσιολογία σύνθετων νοσημάτων, πολυπαραγοντικών διαταραχών και στην καρκινογένεση.
Η αποκωδικοποίηση της δράσης των επιγενετικών μηχανισμών(Human Epigenome Project), που ξεκίνησε μετά τη χαρτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος το 2003, φιλοδοξεί να αναγνωρίσει και να κατανοήσει το πρότυπο μεθυλίωσης του ανθρώπινου γονιδιώματος σε όλους τους ιστούς. Η μεθυλίωση, που ελέγχει τη γονιδιακή έκφραση, θεωρητικά σχετίζεται με την εμφάνιση όλων των ανθρώπινων παθολογικών καταστάσεων. Η χαρτογράφηση του ανθρώπινου επιγονιδιώματος υπόσχεται να επιλύσει τους παθογενετικούς μηχανισμούς των νοσημάτων και να προσφέρει νέες διαγνωστικές μεθόδους αλλά και επιγενετικές θεραπείες.

Χρόνια προβλήματα υγείας και αθλητικές δραστηριότητες.

Για τα περισσότερα χρόνια νοσήματα, οι υπάρχουσες ενδείξεις υποστηρίζουν και ενθαρρύνουν τη συμμετοχή στις περισσότερες αθλητικές δραστηριότητες, επειδή τα συνολικά οφέλη (σωματικά και ψυχολογικά) υπερτερούν των κινδύνων.
Τα αθλήματα ,αναλόγως του σχετικού κινδύνου πρόκλησης οξέος τραυματισμού, κατατάσσονται σε τρεις ομάδες:

• Αθλήματα επαφής, περιορισμένης επαφής και μη επαφής:
  

Η Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής δημοσίευσε μια ανάλυση ιατρικών προβλημάτων που επηρεάζουν την αθλητική συμμετοχή. Η κλινική κρίση του ιατρού είναι απαραίτητη για την εφαρμογή αυτών των συστάσεων. Περισσότερες πληροφορίες στο Δελτίο της Α Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.(σελ 169)

Παρακάτω θα αναφερθούμε σε χρόνια ιατρικά προβλήματα που επιτρέπεται η συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες χωρίς προϋποθέσεις:

• Απουσία οργάνων:

Απουσία του ενός όρχεως-ναι

Απουσία της μιας ωοθήκης-ναι

• Προβλήματα αναπνευστικού:

Χρόνιες πνευμονοπάθειες-ναι με την προϋπόθεση ικανοποιητικής ενυδάτωσης και απαραίτητες προφυλάξεις για αποφυγή της θερμοπληξίας.

Άσθμα-ναι

• Νευρολογικά προβλήματα :

Σπασμοί καλώς ρυθμιζόμενοι-ναι

• Παχυσαρκία-ναι


• Ηπατίτιδες(κυρίως C)-ναι με την προϋπόθεση το προσωπικό να λαμβάνει τις απαραίτητες προφυλάξεις όταν έρχονται σε επαφή μα το αίμα ή σωματικά υγρά που περιέχουν εμφανώς αίμα.


• Λοίμωξη HIV-ναι με την προϋπόθεση το προσωπικό να λαμβάνει τις απαραίτητες προφυλάξεις όταν έρχονται σε επαφή μα το αίμα ή σωματικά υγρά που περιέχουν εμφανώς αίμα. Όταν το ιϊκό φορτίο είναι ανιχνεύσιμο αποφεύγονται αθλήματα έντονης σύγκρουσης.


• Σακχαρώδης Διαβήτης-ναι με κατάλληλη προσαρμογή στη δίαιτα.


• Καρδιαγγειακά νοσήματα:
  Η φύση του καρδιολογικού προβλήματος και η επιβάρυνση την οποία προκαλεί το άθλημα στην υποκείμενη παθολογία είναι οι δύο κύριοι παράγοντες που καθορίζουν τον κίνδυνο από τη συμμετοχή. Η οξεία αντίδραση του καρδιαγγειακού συστήματος κατά την δυναμική(ισοτονική) και τη στατική (ισομετρική) άσκηση περιλαμβάνει αλλαγές πολλών παραμέτρων.

Στον παρακάτω πίνακα αναγράφονται αθλήματα με την αντίστοιχη επιβάρυνση στο καρδιαγγειακό σύστημα:ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Οι περισσότερες χρόνιες παθήσεις επιτρέπουν την συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες κάτω από κάποιες προϋποθέσεις και με την συνοδό προσωπική εκτίμηση και καθοδήγηση του παιδιάτρου. Η συμμετοχή παιδιών και εφήβων με χρόνιο πρόβλημα υγείας, σε αθλητικές δραστηριότητες πρέπει να ενθαρρύνεται και να υποστηρίζεται. Οι περισσότερες ανησυχίες σχετικά με τον κίνδυνο από τη συμμετοχή αμβλύνονται, συγκρινόμενες με τα φυσικά και συναισθηματικά οφέλη που αποκομίζονται.

Το ροχαλητό στην παιδική ηλικία.

Ο όρος αποφρακτικού τύπου διαταραχές της αναπνοής στον ύπνο περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων, από το πρωτοπαθές ροχαλητό και το σύνδρομο αυξημένης αντίστασης του ανώτερου αεραγωγού μέχρι το σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας-υπόπνοιας στον ύπνο (ΣΑΑΥ).
Το ροχαλητό (ρεγχασμός) είναι το συχνότερο και χαρακτηριστικότερο σύμπτωμα του ΣΑΑΥ στη διάρκεια της νύχτας, το οποίο οφείλεται στη διαλείπουσα μερική απόφραξη του φάρυγγα. Οι αποφρακτικές άπνοιες γίνονται αντιληπτές από τους γονείς ως βραχείες παύσεις της αναπνοής. Επιπλέον, το ΣΑΑΥ μπορεί να συνοδεύεται από ανήσυχο ύπνο, αφυπνίσεις, λήψη ασυνήθιστων θέσεων, υπερβολική εφίδρωση και στοματική αναπνοή. Κατά την διάρκεια της ημέρας είναι δυνατόν να παρουσιάζουν υπνηλία, υπερκινητικότητα και διαταραχές της συμπεριφοράς.
Το ΣΑΑΥ είναι αποτέλεσμα συνδυασμού ανατομικών και νευρομυϊκών παραγόντων. Κατά την εισπνοή η σύσπαση του διαφράγματος δημιουργεί αρνητική πίεση στο φαρυγγικό αεραγωγό. Η αρνητική αυτή πίεση γίνεται ακόμα αρνητικότερη, όταν συνυπάρχει αυξημένη αντίσταση του ανώτερου αεραγωγού(υπερτροφία φαρυγγικής αμυγδαλής, υπερτροφία παρίσθμιων αμυγδαλών, ρινίτιδα) με αποτέλεσμα τα τοιχώματα του φάρυγγα τείνουν να συμπέσουν.
Το πρώτο βήμα για την διάγνωση του ΣΑΑΥ είναι η λήψη ιστορικού και η φυσική εξέταση.
Λήψη ιστορικού: ύπαρξη ροχαλητού και στοματικής αναπνοής στην διάρκεια του ύπνου. Εάν ένα από τα δύο ή και τα δύο συμπτώματα είναι παρόντα, ακολουθεί λεπτομερή λήψη ιστορικού. Ένα ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιείται για το σκοπό αυτό στην Α΄ Παιδιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών παρουσιάζεται ΕΔΩ.
Κλινική εξέταση: έλεγχος για παρουσία ρινικής συμφόρησης, παρουσία υπερτροφία αμυγδαλών. Στηνπερίπτωση που συνυπάρχουν:

• Ροχαλητό+ Ρινική συμφόρηση+ Υπερτροφία αμυγδαλών, παραπομπή για έλεγχο σε ΩΡΛ ή σε εργαστήριο ύπνου για πολυκαταγραφική μελέτη (μέθοδο αναφοράς για τη διάγνωση του ΣΑΑΥ).


• Εναλλακτικά εάν οι αμυγδαλές είναι φυσιολογικού μεγέθους και κυριαρχεί η ρινική συμφόρηση και η στοματική αναπνοή τότε είναι δυνατόν να χορηγηθεί από τον παιδίατρο για 4 εβδομάδες κάποιο ρινικό κορτικοστεροειδές (από την ηλικία των 3 ετών) και το παιδί να επανεκτιμηθεί μετά την ολοκλήρωση της αγωγής. Εφόσον τα συμπτώματα στην διάρκεια του ύπνου δεν βελτιωθούν, τότε ακολουθεί η παραπομπή σε ΩΡΛ.Θεραπεία εκλογής, η συνδυασμένη αμυγδαλεκτομή και αδενοτομή.

Επιληψία-Νεώτερα

Τα τελευταία χρόνια έχει επιτευχθεί μεγάλη πρόοδο στην κατανόηση πολλών παραμέτρων της επιληψίας.
1.Πρόοδος στην ταξινόμηση της επιληψίας και των επιληπτικών κρίσεων.
Η πρώτη διεθνής ταξινόμηση της Επιληψίας δημιουργήθηκε το 1970. Οι επιληψίες κατατάχθηκαν ως ιδιοπαθείς, χωρίς παρουσία νευρολογικών ελλειμμάτων ή οργανικής εγκεφαλικής βλάβης και συμπτωματική με συνοδό νευρολογικό έλλειμμα. Τα χρόνια μετά την πρώτη Διεθνή ταξινόμηση της Επιληψίας ,περαιτέρω σχέδια και ανασκοπήσεις εμφανίστηκαν και η περιγραφή των επιληπτικών συνδρόμων βελτιώθηκε. Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη βιβλιογραφία, έχουν περιγραφεί περισσότερα από 50 επιληπτικά σύνδρομα και σχετιζόμενες καταστάσεις.
2.Πρόοδος στην κατανόηση της γενετικής βάσης των ιδιοπαθών Επιληψιών.
Το 1995 ταυτοποιήθηκαν για πρώτη φορά μεταλλάξεις που ευθύνονται για επιληπτική διαταραχή. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανακάλυψη μεταλλάξεων στο γονίδιο SCN1A στο σύνδρομο Dravet, μια πολύ βαρεία μυοκλονική επιληψία της βρεφικής ηλικίας.
Η πρώιμη αναγνώριση του συνδρόμου είναι σημαντική , καθώς η επιθετική αντιμετώπιση των επιληπτικών κρίσεων μπορεί να βελτιώσει την αναπτυξιακή πορεία του παιδιού και επομένως, έλεγχος του SCN1A γονιδίου είναι απαραίτητος, όταν υπάρχει υποψία για το σύνδρομο.
3.Πρόοδος στην διαγνωστική εκτίμηση.
Α.Συνεχής ενδονοσοκομειακή, μακρόχρονη βιντεο-ηλεκτροεγκεφαλογραφική καταγραφή long-term video-EEG monitoring (LTM). Αν και η καταγραφή του επεισοδίου στο σπίτι με βίντεο είναι ωφέλιμο διαγνωστικό κριτήριο, σε μερικές περιπτώσεις η καταγραφή είναι αδύνατη. Σε αυτές τις περιπτώσεις η LTM μπορεί να βοηθήσει. Συνίσταται νοσηλεία για μια περίοδο (από μερικές ημέρες μέχρι εβδομάδες) κατά την οποία υπάρχει συνεχή καταγραφή με βίντεο και ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Επιτρέπει την εκτίμηση κρίσεων, μεσοκριτικών περιόδων και ύπνου. Είναι ωφέλιμο για την διαφορική διάγνωση επιληπτικών από μη επιληπτικών κρίσεων, τη διάγνωση υποκλινικών κρίσεων, την ταξινόμηση της επιληπτικής διαταραχής και την προχειρουργική εκτίμηση.
Β.Μαγνητοεγκεφαλογραφία(MEG) και Απεικόνιση με Τανυστή Διάχυσης(DTI)- νέες μη επεμβατικές τεχνικές νευροαπεικόνισης για ανίχνευση πιθανής δομικής αιτιολογίας της επιληψίας, κάτι που θα έχει επίπτωση στη θεραπευτική προσέγγιση.
4.Ανάπτυξη καινούργιων θεραπευτικών προσεγγίσεων.

• Τα τελευταία έτη πολλαπλές κλινικές μελέτες έχουν επιβεβαιώσει την χρησιμότητα της κετογόνου δίαιτας ως θεραπεία για φαρμακοανθεκτική επιληψία. Με την έντονη στέρηση υδατανθράκων και την αύξηση των θερμίδων από λίπη, δημιουργείται κέτωση, με συνακόλουθη βελτίωση στον έλεγχο της επιληψίας. Στις παρενέργειες συμπεριλαμβάνονται επιβράδυνση της ανάπτυξης, γαστρεντερικά συμπτώματα, έλλειψη καρνιτίνης, νεφρολιθίαση, αύξηση λιπιδίων. Η αποφυγή παρενεργειών από την ελλιπή σίτιση επιτυγχάνεται με κατάλληλη θεραπεία υποκατάστασης με βιταμίνες και ιχνοστοιχεία.Περισσότερες πληροφορίες στο Δελτίο της Α παιδιατρικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κάντε Κλικ ΕΔΩ


• Χειρουργική αντιμετώπιση.
  Ανάλογα με τον τύπο και την αιτιολογία του χειρουργείου, νευροχειρουργική εκτομή αναμένεται να επιτύχει έλεγχο των κρίσεων σε 60-80% των παιδιατρικών περιστατικών τα 2 πρώτα χρόνια μετά το χειρουργείο. Αυτό το ποσοστό είναι σαφώς ανώτερο του 5% που αναμένεται με τη συνέχιση της αντιεπιληπτικής φαρμακοθεραπείας. Η τελική απόφαση εξαρτάται από τη συσχέτιση οφέλους και κινδύνου.
  


• Ερεθισμός πνευμογαστρικού Νεύρου.(Vagus nerve stimulation-VNS) ως συμπληρωματική θεραπεία για ορισμένες μορφές ανθεκτικών επιληψιών. Μειώνει τις κρίσεις από 50-63% σε παιδιά. Η αποτελεσματικότητα είναι ανάλογη αυτής των καινούργιων αντιεπιληπτικών φαρμάκων.
  
  Και συνεχίζουμε….

Επιτροπή Μητρικού Θηλασμού.

Ο Μητρικός θηλασμός είναι ένα δικαίωμα του βρέφους. Δυστυχώς, στη χώρα μας το δικαίωμα καταστρατηγείται. Σύμφωνα με την διακήρυξη innocent (Innocenti Declaration on the protection, Promotion and Support of Breastfeeding),που έγινε την 1η Αυγούστου του 1990, στη Φλωρεντία, μεταξύ άλλων θα έπρεπε μέχρι το 1995 όλες οι κυβερνήσεις να ορίσουν εθνική επιτροπή μητρικού θηλασμού. Η πρώτη εθνική επιτροπή μητρικού θηλασμού στη χώρα μας ορίστηκε το 1993, διαλύθηκε,όμως, μετά από τρείς συνεδριάσεις. Δώδεκα χρόνια μετά, το 2005 ορίστηκε εκ νέου, με πρόεδρο τον καθηγητή κ.Γ.Χρούσο. Ένα από τα πρώτα μελήματα της επιτροπής ήταν η αποτύπωση των ποσοστών μητρικού θηλασμού σε εθνικό επίπεδο.
Κάποια από τα αποτελέσματα που χρήζουν αναφοράς:

• Για να χαρακτηρισθεί ένα μαιευτήριο φιλικό για το βρέφος (Baby friendly Hospital Initiative) πρέπει να εφαρμόζονται σε αυτό τα 10 βήματα για επιτυχή θηλασμό που προτείνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός υγείας (ΠΟΥ). Στην Ελλάδα σήμερα κανένα μαιευτήριο δεν έχει την διάκριση αυτή.
  
• Μόνο το 49% μαιευτηρίων έχουν συνδιαμονή μητέρας παιδιού, 35% των μητέρων δήλωσαν ότι τους δόθηκε δωρεάν δείγμα γάλακτος και 65% συνταγή για γάλα αγελάδας κατά την έξοδο από το μαιευτήριο.
  
• Θετική συσχέτιση βρέθηκε όσο αφορά το μορφωτικό επίπεδο των γονέων. Απόφοιτοι ΑΕΙ θήλαζαν αποκλειστικά σε μεγαλύτερο ποσοστό. Επίσης όσο αύξανε το επίπεδο εκπαίδευσης του πατέρα, τόσο αύξανε η πιθανότητα η μητέρα να θηλάσει αποκλειστικά τον 1ο μήνα.(25,4% ΑΕΙ έναντι 3% απόφοιτων δημοτικού).
  
• Οι μη καπνίστριες είχαν διπλάσια συχνότητα αποκλειστικού θηλασμού τον 1ο μήνα.
  
• Η τοποθέτηση του νεογνού στο στήθος της μητέρας στην 1η ώρα μετά τον τοκετό αυξάνει κατά 2 φορές το ποσοστό αποκλειστικού θηλασμού τον 1ο μήνα.(31% έναντι 17%). Να σημειωθεί ότι μόνο το 27% των νεογέννητων της έρευνας τοποθετήθηκε στο στήθος της μητέρας την 1η ώρα από τον τοκετό για να θηλάσει.
  
• Η χρήση πιπίλας συνδέεται ισχυρά με το θηλασμό. 33% των βρεφών που δεν τους δόθηκε πιπίλα θήλαζαν αποκλειστικά τον 1ο μήνα ,έναντι 17% αυτών που τους δόθηκε.
  

Τα ποσοστά θηλασμού στην Ελλάδα έναντι του Αμερικανικού προγραμματικού σχεδίου έχουν ως εξής:

Θηλασμός πρώτες μέρες ζωής: 87,9% στην χώρα μας έναντι 75% .

Θηλασμός στους 6 μήνες: 22% στην χώρα μας έναντι 50% .

Θηλασμός στους 12 μήνες: 6,4% στην χώρα μας έναντι 25%.

Η έρευνα επιβεβαίωσε αυτό που γνωρίζουμε εμπειρικά όλοι μας. Ο μητρικός θηλασμός βρίσκεται σε επίπεδο καθόλου κολακευτικό για τη χώρα μας. Απαραίτητος,λοιπόν, ο Εθνικός σχεδιασμός του, με στόχο την υγεία των παιδιών μας.

Βιταμίνη D-Νεώτερα.

Η ραχίτιδα αποτελεί την σημαντικότερη κλινική συνέπεια της έλλειψης βιταμίνης D. Η κυκλοφορούσα βιταμίνη D στον άνθρωπο προέρχεται κατά 90% από την βιοσύνθεση της πρόδρομης της μορφής D3 στο δέρμα υπό την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας Β (UVB). Η πιο αποτελεσματική περίοδο της ημέρας κατά την οποία η έκθεση στον ήλιο οδηγεί σε επαρκή παραγωγή D3 είναι μεταξύ 10:00-15:00. Πρέπει να τονισθεί ότι η υπερέκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία δεν οδηγεί αντίστοιχα σε υπερπαραγωγή D3 ενώ αντίθετα οδηγεί σε αποδόμηση της προβιταμίνης D3 σε αδρανή παράγωγα.
Η διατητική πρόσληψη της βιταμίνης D προέρχεται από ψάρια πλούσια σε λίπος, όπως ο σολωμός, οι σαρδέλες και το σκουμπρί, το μοσχαρίσιο συκώτι και o κρόκος αυγού.
Διαταραχές μεταβολισμού:
Εποχή: Τα χαμηλότερα επίπεδα παρατηρούνται το Φεβρουάριο και Μάρτιο μήνα.
Ρουχισμός: γενικά τα σκουρόχρωμα, καθώς και τα ρούχα με πυκνή ύφανση προκαλούν μεγαλύτερη εξασθένηση των UBV.
Η εφαρμογή του αντηλιακού μπορεί να μειώσει την παραγωγή βιταμίνης D, όμως λόγω πολύωρης έκθεσης στον ήλιο είναι πιθανό να παράγεται τελικά επαρκής ποσότητα βιταμίνης παρά την χρήση αντηλιακών.
Θηλάζοντα βρέφη με απουσία επαρκούς έκθεσης στο ηλιακό φώς, προσλαμβάνουν πολύ μικρότερη ποσότητα βιταμίνης D από την απαιτούμενη. Επιπλέον η περιεχόμενη στο μητρικό γάλα ποσότητα της βιταμίνης D μπορεί να επηρεαστεί αρνητικά από αντίστοιχη μειωμένη πρόσληψη της μητέρας.
Τα τελευταία 20 χρόνια έχουν αρχίσει να παρουσιάζονται σημαντικά επιδημιολογικά στοιχεία για πιθανή συμμετοχή των χαμηλών επιπέδων της βιταμίνης D στην αιτιολογία μιας σειράς νοσημάτων όπως στο δέρμα, αυτοάνοσα νοσήματα, καρκίνος, ψυχιατρικές διαταραχές. Μεγαλύτερες μελέτες θα δώσουν στο μέλλον πιο αξιόπιστα αποτελέσματα.
Η Αμερικάνική Ακαδημία παιδιατρικής συνιστά ότι τα επίπεδα 25-OH-βιταμίνης D στα παιδιά πρέπει να είναι άνω των 20ng/ml (>50nmol/l). Συνιστά λοιπόν την ημερήσια συμπληρωματική χορήγηση 400IU βιταμίνης D σε αποκλειστικά, καθώς και μερικώς θηλάζοντα βρέφη αφού στα πλαίσια πρόληψης του καρκίνου του δέρματος συνιστά μωρά<6 μηνών να αποφεύγουν την απευθείας έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν προς το παρόν επίσημες οδηγίες για την συμπληρωματική χορήγηση βιταμίνης D σε υγιή βρέφη και παιδιά. Η απόφαση για συμπληρωματική χορήγηση πρέπει να εξατομικεύεται από τον παιδίατρο λαμβάνοντας υπόψη του, κατά περίπτωση, ποιους παράγοντες κινδύνου συγκεντρώνει το υγιές βρέφος.

Τροφική αλλεργία και Θηλασμός.

Είναι γνωστό ότι αν υπάρχει γενετικό υπόστρωμα, τότε και μόνο η επίδραση του αντιγόνου θα προκαλέσει τελικά την εμφάνιση αλλεργικών φαινομένων. Η εκδήλωση όμως της αλλεργίας ως σύμπτωμα απαιτεί κάποιο χρονικό διάστημα έως ότου εκδηλωθεί. Το χρονικό αυτό διάστημα είναι η περίοδος κατά την οποία το γενετικά προδιατεθειμένο άτομο ευαισθητοποιείται.
Η Ευαισθητοποίηση ,εκτός από χρόνο, απαιτεί την έκθεση στο αίτιο κατά διαλείποντα τρόπο. Για παράδειγμα όταν στο νεογνό που θηλάζει χορηγούνται ,για διάφορους λόγους περιστασιακά κάποια γεύματα με αγελαδινό γάλα, αναπτύσσεται αλλεργία. Αντίθετα η συνεχής χορήγηση, δηλαδή η συνεχής επαφή με το αντιγόνο ευοδώνει την έλευση της ανοσολογικής ανοχής. Η ίδια η φύση έχει διδάξει την ανάκαμψη της αλλεργικής αντίδρασης με το γυναικείο γάλα, διότι με τον θηλασμό , η αντιγονική έκθεση είναι πρωτίστως αδιάκοπη και επιπλέον, ποιοτικά και ποσοτικά, ο άριστος τρόπος για την ανάπτυξη ανοσολογικής ανοχής και της πρόληψη της αλλεργίας.

Τροφική αλλεργία-Επιδημιολογία

Ποσοστό 20-25% του γενικού πληθυσμού πιστεύει ότι έχει τροφική αλλεργία. Το ποσοστό αυτό διπλασιάζεται έως και τριπλασιάζεται, 40-60%, όσον αφορά τον παιδικό πληθυσμό. Αυτό διότι όταν ερωτηθούν οι γονείς, αποδίδουν οποιαδήποτε ανεπιθύμητη τροφική αντίδραση των παιδιών τους σε αλλεργία. Με αντικειμενικά διαγνωστικά κριτήρια, όμως, λιγότερο του 4% των ενηλίκων έχει πραγματική τροφική αλλεργία. Ομοίως βρέθηκε ότι κατά τη βρεφο-νηπιακή ηλικία, η αληθής τροφική αλλεργία κυμαίνεται μεταξύ 6-8 %. Περίπου 2,5% των βρεφών έχουν αλλεργία στο αγελαδινό γάλα.
Αλλεργία στο αυγό σε ασθενείς μέχρι την ηλικία των 3 ετών ανευρίσκεται σε ποσοστό 1,6%.
Το σουσάμι όταν προκαλεί αλλεργία , διατηρείται δια βίου στο 80%.

Αγριο παιδί, Ενήλικος Πόνος.

Μελέτες από το Ηνωμένο Βασίλειο που αφορούν την παρακολούθηση της συμπεριφοράς 20.000 ανθρώπων , στην ηλικία των 7, 11, 16, 42, 45 χρονών αναδεικνύουν έναν σοβαρό και ενδιαφέρον συσχετισμό:


1.Η παρουσία χρόνιου πόνου στην ενήλικη ζωή (>45 χρονών) συνδέεται άμεσα με σοβαρές διαταραχές συμπεριφοράς στην παιδική ηλικία και κυρίως στην ηλικία των 7,11,και 16 χρονών.
2.Η παρουσία συμπτωμάτων χρόνιου πόνου στην ενήλική ζωή είναι ανεξάρτητη από το φύλλο, κοινωνική ομάδα, τραυματικές σωματικές εμπειρίες στην παιδική ηλικία και άγχος στην ενήλικη ζωή.

Για περισσότερες πληροφορίες: πατήστε ΕΔΩ

Νεώτερα στη γαστρεντερίτιδα...

Η οξεία γαστρεντερίτιδα είναι μία από τις πιο συχνές παθήσεις στην παιδική ηλικία ,κυρίως στα πρώτα 3 χρόνια ζωής.
Η European Society for Paediatrics Gastroenterology, Hepatology, and Nutrition (ESPGHAN) και η European Society for Paediatrics Infectious Diseases (ESPID) αναγνωρίζοντας την μοναδικότητα του κάθε ασθενούς, συνεργάστηκαν για να βγάλουν από κοινού ,οδηγίες για την εκτίμηση και αντιμετώπιση της.
Τα βασικά συμπεράσματα και συστάσεις από αυτή την συνεργασία παρουσιάζονται παρακάτω:
1.Η οξεία γαστρεντερίτιδα είναι πολύ κοινή ασθένεια και χαρακτηρίζεται από σημαντικό ποσοστό εισαγωγών στο Νοσοκομείο και αξιόλογο κόστος για κάθε χώρα.
2.Η σοβαρότητα της κλινική εικόνας συνδέεται με τον αιτιολογικό παράγοντα και όχι από την ηλικία του ασθενούς. Ο ροταϊός είναι η πιο συχνή αιτία και συνήθως με βαριά κλινική εικόνα.
3.Η αφυδάτωση είναι το βασικότερο κλινικό σύμπτωμα και χαρακτηρίζει την σοβαρότητα του περιστατικού. Η απώλεια βάρους, ο παρατεταμένος χρόνος επαναπλήρωσης των τριχοειδών, η μειωμένη σπαργή του δέρματος και ο παθολογικός τύπος αναπνοής, είναι βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν την αφυδάτωση του οργανισμού.
4.Η νοσηλεία είναι απαραίτητη μόνο σε περίπτωση που χρειάζεται ενδοφλέβια χορήγηση υγρών.
5.Η εργαστηριακή διερεύνηση του παράγοντα ως αιτία της νόσου δεν είναι απαραίτητη.
6.Ενυδάτωση είναι το κλειδί στην θεραπεία και πρέπει να ξεκινάει όσο γίνεται νωρίτερα με ειδικά διαλύματα χαμηλής οσμωτικότητας ,από το στόμα , με οδηγίες από τον παιδίατρο.
7.Η σίτιση δεν πρέπει να διακόπτεται, θεωρείτε απαραίτητη με την προσπάθεια ενυδάτωσης. Το γάλα δεν χρειάζεται να διακοπεί παρά μόνο μετά από σύσταση του ιατρού.
8.Φαρμακευτική αγωγή δεν είναι απαραίτητη στις περισσότερες περιπτώσεις. Σε πρόσφατες μελέτες διαπιστώθηκε μείωση της οξύτητας των συμπτωμάτων από την χρήση προβιοτικών.
9.Αντιβιοτική αγωγή δεν χρειάζεται στις περισσότερες περιπτώσεις ενώ έχει αποδειχθεί ότι παρατείνει την παραμονή του μικροβίου στον οργανισμό όπως στις περιπτώσεις λοίμωξης από Salmonella. Χρησιμοποιούμαι αγωγή κυρίως στην περίπτωση λοίμωξης από Shigella και στην αρχική φάση της λοίμωξης με Cambylobacter.
10.Προστασία με το εμβόλιο ενάντια στον ροταϊό συστήνεται πλέον για όλα τα παιδιά και από τις πρώτες ενδείξεις φαίνεται ότι μειώνει αισθητά την εξάπλωση της νόσου ενώ ταυτόχρονα μειώνει και την σοβαρότητα των συμπτωμάτων, κυρίως στις μικρές ηλικίες.

Για την ενημέρωση των γονέων παραθέτω το παρακάτω ενημερωτικό φυλλάδιο
http://www.helspghan.org/images/stories/oxia_gastr.pdf

Για τους συναδέλφους παραθέτω το συνολικό κείμενο των Guidelines.
http://espghan.med.up.pt/joomla/pdf_files/ESPGHAN_ESPID_Guidelines%20for%20the%20Management%20of%20Acute%20diarrhea_JPGN2008.pdf

Βλαστοκύτταρα, μύθος και… πραγματικότητα.

Από το 1974 διαπιστώθηκε ότι το αίμα του ομφάλιου λώρου περιέχει μεγάλο αριθμό αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων.
Η πρώτη μεταμόσχευση ομφαλο-πλακουντιακού αίματος (ΟΠΑ) πραγματοποιήθηκε το 1988 σε μικρό ασθενή με αναιμία Fanconi, στη Γαλλία, από αίμα του συμβατού αδερφού του.
Από το 1990 ξεκίνησαν να δημιουργούνται οι πρώτες τράπεζες φύλαξης ΟΠΑ.

Σκοπός λειτουργίας των τραπεζών ΟΠΑ:
1.Ενημέρωση, αποδοχή και έλεγχο των μητέρων για μεταδοτικά νοσήματα προ και 6 μήνες μετά τον τοκετό.
2.Συλλογή των μονάδων-80 με 100 ml αίματος.
3.Επεξεργασία, έλεγχο και κρυοσυντήρηση τους. Θεραπευτικές δεν είναι όλες οι μονάδες, χρειάζεται συγκεκριμένο αριθμό αρχέγονων κυττάρων ανά kg. Σήμερα διαπιστώνεται στατιστικά ότι μόνο τo 30-40% από τα δείγματα είναι κατάλληλα για κρυοσυντήρηση.
4.Άμεση διάθεση στο μεταμοσχευτικά κέντρα.
5.Ερευνα.
H πιστοποιήση τους γίνεται απο την FACT (Foundation for Accereditation of Cellular Therapy)

Οι τράπεζες φύλαξης ΟΠΑ χωρίζονται σε :
Δημόσιες όπου φυλάσσονται ανώνυμα για δημόσια χρήση.
Ιδιωτικές όπου φυλάσσονται μετά από πληρωμή των γονέων για «ιδία» χρήση εντός της οικογένειας.
Υβριδικές με μικτά χαρακτηριστικά.

Η πρώτη Ελληνική τράπεζα ΟΠΑ ξεκίνησε 2004 από το ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών και δέχεται αίμα από οποιοδήποτε μαιευτήριο –δημόσιο ή ιδιωτικό αφού έχει προηγηθεί συνεννόηση. Τηλ επικοινωνίας:210-6597341-2 και 6945320205 κάθε εργάσιμη μέρα από 11:00 με 13:00.

Με την ιδιωτική φύλαξη οι γονείς θεωρούν ότι έχουν κάνει «βιολογική» ασφάλεια για το παιδί τους. Η απάντηση που μας δίνει η βιβλιογραφία και οι οδηγίες από τους επιστημονικούς φορείς είναι:
1. Η πιθανότητα να χρειαστεί ένα παιδί τα δικά του αποθηκευμένα κύτταρα ΟΠΑ στα επόμενα 20 χρόνια (τόσο είναι το χρονικό διάστημα καταλληλότητας του δείγματος) είναι 1/200.000.
2. Η ιδιωτική φύλαξη είναι αποδεκτή μόνο για οικογένειες με σπάνια νοσήματα ή για οικογένειες με ανάγκη άμεσα διαθέσιμου ΟΠΑ σε κάποιο μέλος της οικογένειας.
3. Η ιδιωτική φύλαξη στερεί από τα κοινωφελή ιδρύματα μοσχεύματα που θα ήταν απολύτως απαραίτητα για τη σωτηρία ασθενών.

Συμπερασματικά στην απορία πολλών γονέων για την φύλαξη αίματος μετά τον τοκετό η προσωπική μου επιστημονική άποψη είναι ότι:
Ναι στην φύλαξη ΟΠΑ σε δημόσιες ή πιστοποιημένες τράπεζες από την FACT (Foundation for Accereditation of Cellular Therapy)και...… μην ξεχνάμε το άρθρο 21 της Συμφωνίας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Βιοϊατρική του Συμβουλίου της Ευρώπης: «Το σώμα και τα μέρη του, δεν πρέπει να οδηγούν σε οικονομικό κέρδος».

Για περισσότερες πληροφορίες σας παραπέμπω στα παρακάτω Sites:
Α Δελτίο Παιδιατρικής Κλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών σελ 5.
και
Παιδί, Υγεία και Ανατροφή-http://www.paidiatre.gr/portal/content/view/296/304/